Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ ΣΑΜΟΥ : ΕΝΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟ κ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ !!

 
Ρίχνοντας μια ματιά στα πρακτικά του συνεδρίου που είχε γίνει στην πόλη μας για την πόλη μας εν έτη 2004 , αντιλαμβάνεται κανείς για άλλη μια φορά το μεγαλείο και την δυναμική τόσο του νησιού μας αλλά κυρίως της περιοχής της Δυτικής Σάμου με κέντρο φυσικά το Καρλόβασι. Εμείς απλά θέλουμε να καταθέσουμε την θέση μας και το τι αντιληφθήκαμε διαβάζοντας τα πρακτικά και κρατώντας σημειώσεις στο μυαλό και στο χαρτί.
    Σημαντικές στιγμές του τόπου μας η εξασφάλιση του ιδιόμορφου πολιτεύματος της Ηγεμονικής
Αυτονομίας από την Πύλη, η εγγύηση της εφαρμογής του από τις μεγάλες δυνάμεις , η έξυπνη και ορθή επαγγελματικά εκμετάλλευση των προνομίων, η βιομηχανική " επανάσταση" που συνετελέσθη, η άνθηση της οικονομίας και του πολιτισμού. Μεγάλοι άντρες ανέλαβαν το έργο αυτό, που δυστυχώς σήμερα μας λείπουν ακόμα περισσότερο. 
   Η ανάλυση της ζωής και δραστηριότητας των  ηγετικών οικογενειών και φατριών που κυβέρνησαν στις χρυσές εποχές το νησί μας και συνέβαλαν στο οικονομικό και κοινωνικό επίτευγμα του τελευταίου κυρίως τετάρτου του 19ου αιώνα με αρχές του 20ου, μας δίνει ένα σημαντικό δείγμα των δεδομένων και των δυνατοτήτων και αυτό φαίνεται και μέσα από εδώ. Φυσικά δεν ήταν για όλους χρυσές οι εποχές, φυσικά και δεν ήταν όλοι που απολάμβαναν την άνοδο και την οικονομική ευμάρεια αλλά ΠΟΥ και ΠΟΤΕ  ο πλούτος ανήκε σε όλους ;
   Ο κυρίαρχος πολιτικοκομματικός συνδυασμός του νησιού, το Χατζηγιαννικό κόμμα, ήθελε το καλύτερο για τον τόπο, για το νησί μας, προέβλεπε τα γεγονότα και το μέλλον όταν τάσσονταν κατά της Ένωσης με την Ελλάδα ; .. ίσως αλλά ίσως και να είχε λάθος. Το σίγουρο είναι ότι ΤΟΤΕ το νησί μας μπορούσε να σταθεί, να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο, να κυριαρχήσει . Είχαμε αυτό που ας πούμε οι Κρήτες ζητούσαν .. το ειδικό καθεστώς της Αυτονομίας, το Ηγεμονικό πολίτευμα με την εγγύηση των μεγάλων. Η κραταίωση της αυτοδιοικητικής ιδέας ως συλλογικής συμπεριφοράς και πολιτικής ιδεολογίας επιτυγχάνεται από την δυνατότητα των Σαμίων να έχουν ίδιο κρατικό μηχανισμό, νομοθετική και δικαστική εξουσία, κάτι το οποίο μάλλον θα έπρεπε να το είχαμε προστατεύσει περισσότερο και να μην το είχαμε απολέσει τόσο βάναυσα , απότομα και τόσο κατάφορα άδικα. Καλά θα ήταν να μελετούσαμε τα λάθη της τότε εποχής, να προσπαθούσαμε με αντικειμενικότητα και χωρίς παρωπίδες και αγκυλώσεις να δούμε το ΠΩΣ κ ΓΙΑΤΙ και να επιμορφωθούμε προς συμμόρφωση και αποφυγή νέων αντίστοιχων.
   Η ανάπτυξη της βιομηχανίας γενικά, της βυρσοδεψίας και των καπνών αργότερα ειδικά είναι σαφές δείγμα των δυνατοτήτων της περιοχής αλλά και της διορατικότητας των ηγητόρων .
   Τα προβλήματα συγκοινωνιών και κυρίως των λιμανιών, μας έτρωγαν από τότε και ακόμα ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΩΣΕΙ ΛΥΣΗ .. τυχαίο ; Τελικά τι φταίει ; Πόσα χρήματα πρέπει να ξοδευτούν για να ικανοποιούνται μικροτοπικιστικά και πολιτικάντικα τερτίπια ; Το τραγικό λάθος που έγινε τότε , της επιμονής στην θαλάσσια επικοινωνία του νησιού εις βάρος του οδικού δικτύου για την εσωτερική επικοινωνία δυστυχώς συνεχίζεται και σήμερα με την κατασπατάληση εκατομμυρίων σε λάθος δρόμο και για λάθος λόγους.
   Το πόρισμα για τις επενδύσεις που έγιναν όταν , επί Ηγεμονικού καθεστώτος, είχε αρχίσει η επέλαση των δυτικών επενδύσεων στην Ανατολή, είναι ότι η Σάμος αν και λόγω μεγέθους δεν παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον , δεν μπορεί να ξεφύγει από την πραγματικότητα που λαμβάνει χώρα γύρω της. Αυτό και μόνο θα έπρεπε να μας είχε βάλει σε σκέψεις, σε διεργασίες, να μας είχε πείσει ότι το θέμα δεν είναι το μέγεθος,  ούτε το γλείψιμο  της κεντρικής εξουσίας, του κράτους των Αθηνών ή η άνευ όρων παράδοση αλλά είναι  η έξυπνη εκμετάλλευση των συγκυριών, η δημιουργία συμμαχιών η ανάδειξη των προτερημάτων . Είναι όπως π.χ  σήμερα ο τουρισμός που τα νησιά μας θεωρούνται πρώτα στα νέα πλάνα αλλά αυτό απαιτεί υποδομές, προετοιμασία, εκπαίδευση κτλ .Απαιτεί να εκμεταλλευτούμε σωστά τα ατού μας, την Ιστορία μας, τα δυνατά μας χαρτιά. Αυτό τουλάχιστον έκαναν οι τότε κάτοικοι του νησιού , εμείς θα τα καταφέρουμε ;; Είναι γεγονός ότι οι μεγάλες αποφάσεις διχάζουν , δημιουργούν εντάσεις και τοπικιστικά προβλήματα ,διφορούμενες απόψεις και πάντα πολιτικές κόντρες. Ας πάρουμε για παράδειγμα το θέμα του λιμανιού μας, που όταν ξεκίνησε δημιούργησε τεράστιες κόντρες και προβλήματα. Ναι ήταν ένα έργο μεγάλο, μια μεγάλη απόφαση για την εποχή, ήταν από τις επενδύσεις που όπως και αργότερα αποδείχθηκε έδωσε στην πόλη, στην περιφέρεια ολόκληρη πολλά . Έδωσε ανάπτυξη, ώθησε την πόλη, δημιούργησε άλλα δεδομένα στην γιγάντωση της βιομηχανίας των βυρσοδεψείων και όχι μόνο. Εκπλήρωσε τον σκοπό του στο έπακρο  αλλά για τότε  , σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι απαιτήσεις έχουν μεταφερθεί , τα νέα δεδομένα απαιτούν άλλες αποφάσεις. Και όπως ακριβώς τότε ΕΠΡΕΠΕ να γίνει , έπρεπε να ξοδευτούν τόσα χρήματα για την κατασκευή του, σήμερα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ. Σήμερα πρέπει να γίνει άλλη μια "επανάσταση" όπως τότε για την κατασκευή του και να αποφασίσουμε την μετατροπή του. Όπως και τότε δημιούργησε εντάσεις και κόντρες έτσι και σήμερα μια τέτοια απόφαση θα δημιουργήσει φασαρία και προβληματισμούς , αλλά πιστεύουμε ότι όπως η ιστορία δικαίωσε αυτούς που πήραν αυτή την απόφαση τότε έτσι θα δικαιώσει σήμερα μια μετατροπή του. Όπως τότε στάθηκε αρωγός στην ανάπτυξη της βιομηχανίας και του εμπορίου, σήμερα να γίνει αρωγός στην ανάπτυξη του τουρισμού .
   Ας μελετήσουμε τα λάθη και την δυναμική του πρωτογενή τομέα, της αγροτικής παραγωγής , της στήριξης της αγροτικής οικογένειας . Η δυνατότητα ισχυρής παρουσίας στον τομέα δεν πρέπει να μένει μόνο στο κρασί, στην διαχείριση του οποίου έχουμε τεράστια προβλήματα που όμως αν τελικά το θελήσουμε  αντιμετωπίζονται. Η παρουσία του νησιού μας σε παγκόσμια στα ανώτατα επίπεδα ποιότητας, πιστοποίησης και δυναμικής μας αφήνει περιθώρια όχι μόνο αισιοδοξίας αλλά και δημιουργικής ενασχόλησης . Η ιστορία είναι απόδειξη ότι μπορούμε και σήμερα να δημιουργήσουμε από την ενασχόληση με την γη, μια γη σχεδόν ευλογημένη που προσφέρει απλόχερα σε όσους το θέλουν . Είναι τραγικό να βλέπεις τα τότε νούμερα, από την παραγωγή κρασιού μέχρι τα καπνά και σήμερα να βλέπεις απλά μαρασμό και γκρίνια. Είναι γεγονότα, πεπραγμένα , είναι δεδομένα και όχι φαντασίες ή υποθέσεις. Οι εμπορικές συναλλαγές εξαγωγικές και εισαγωγικές της Σάμου με Ευρώπη, Ισπανία ,Ρωσία , Αμερική, Ιαπωνία κτλ , δείχνει περίτρανα ότι μπορούμε . Αν το θελήσουμε μπορούμε και έχουμε πολλά να προσφέρουμε. Η δυναμική, η κινητικότητα έχουν σήμερα χαθεί φυσικά αλλά μπορούμε να ξεκινήσουμε ξανά και να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε κατώτεροι των προγόνων μας. Πρέπει να μελετήσουμε το γιατί χάθηκε αυτή η περίοδος , τι έφταιξε και χάσαμε όλα αυτά τα προνόμια, τις ευκαιρίες, τις αγορές. Η ανοργανωσιά , οι λάθος αποφάσεις, η άναρχη διαχείριση του πλούτου και των πηγών του ίσως έχουν συμβάλει τα μέγιστα και είναι αυτά που δεν πρέπει να αφήσουμε να ξαναγίνουν.
   Όταν έχεις πετύχει μεγέθη εξωτερικού εμπορίου της τάξεως των 33-35 εκατομμυρίων γρόσια κάτι αποδεικνύει . Η αδυναμία προσαρμογής στις αλλαγές όμως μας έφεραν στο σήμερα που όλα αυτά έχουν χαθεί , έχουν μηδενιστή . Που είναι άραγε η εξαγωγική δυνατότητα των κρασιών μας ; που χάθηκαν τα περίφημα καπνά μας που αναγνωρισμένα για την ποιότητα και μοναδικότητα τους είχαν την δυναμική να κατακτήσουν τις παγκόσμιες αγορές ;  Όταν στην πόλη μας λειτουργούσαν  11 καπνεργοστάσια - βιομηχανίες και η παραγωγική δυνατότητα είχε φθάσει στα 3000 στρέμματα και κοντά 200 χιλιάδες οκάδες , ήταν ένα πραγματικό βιομηχανικό κέντρο του Αιγαίου ολόκληρου. Αλήθεια , αυτή η ποιότητα αυτές οι ποσότητες γιατί θα έπρεπε να εξαφανιστούν ; γιατί δεν καταφέραμε να κρατήσουμε έστω μια ή δυο και να παράγουμε ακόμα καπνά υψηλής ποιότητας και αντίστοιχης τιμής ; Γιατί ακόμα και ούτε ως μουσειακό στοιχείο δεν υπάρχει τίποτα πίσω να μας θυμίζει αυτή την πρόσφατη φάση της ιστορίας της πόλης μας ; Πόσο πιο έξυπνοι είναι ας πούμε κάποιοι συνεταιρισμοί που σήμερα παράγουν χειροποίητα καπνά και πούρα  υψηλής ποιότητας και αξίας ; Γιατί εμείς πετάξαμε για άλλη μια φορά όλη αυτή την γνώση και την εμπειρία ; Γιατί χάσαμε τις αγορές μας και την συνέχιση τους ; 
   Αλήθεια γιατί από τις 44 περίπου επιχειρήσεις επεξεργασίας δέρματος σήμερα έχουν απομείνει χαλάσματα να δείχνουν το τότε μέγεθος της επιτυχίας και ένας υποτυπώδης μουσειακός χώρος για να μας αποδεικνύει την σημερινή μας κατάντια ; Ήταν άραγε τόσο δύσκολο να υπήρχε ακόμα και σήμερα μια παραγωγική βιομηχανία - βιοτεχνία που να παράγει υψηλής ποιότητας προϊόντα από πραγματικό δέρμα , από τσάντες μέχρι πορτοφόλια και από μπουφάν μέχρι παπούτσια ;
    Αλήθεια πως χάθηκε η μοναδικότητα και η τέχνη της Ναυπηγικής που το νησί μας μεσουρανούσε από αρχαιοτάτων ετών ; Ποιος μπορεί να ξεχνά ότι το βασικό όπλο επικράτησης της Σάμου στα αρχαία χρόνια και αυτό που την είχε καταστήσει "περιφερειακή δύναμη" ήταν η ξεχωριστή και μοναδικών δυνατοτήτων .." Σάμαινα" ; Το πλοίο που είτε στην πολεμική του μορφή είτε στην καθαρά εμπορική του μεσουρανούσε και κυριαρχούσε σε όλη την μεσόγειο αλλά και όχι μόνο ; Δεν είναι τυχαίο που η ναυτική δύναμη της Σάμου περιγράφεται σε πάρα πολλά συγγράμματα και αναφορές. Για δε την μοναδικότητα της Σαμιακής ξυλείας στην κατασκευή αξιόπλοον , ταχύτατων σκαφών μιλάνε ακόμα και οι .. πέτρες . Που όμως παρουσιάζεται σήμερα αυτό το μοναδικό προνόμιο του νησιού μας ; Φυσικά και ΔΕΝ χάθηκε η ξυλεία, φυσικά και η τέχνη σβήνει, αργοπεθαίνει αλλά ακόμα λίγο κρατά και είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να την αναζωπυρώσουμε . Η δημιουργία του μουσείου ναυπηγικής ίσως προσφέρει στην διάσωση αυτής της τέχνης αλλά ΔΕΝ ΦΘΑΝΕΙ μόνο αυτό. Τα καλά ξύλινα σκαριά, με την τέχνη και την ξυλεία  των Σαμίων πάνω τους μπορούν ακόμα και σήμερα να κυριαρχήσουν στην παγκόσμια αγορά και είναι τεράστιο λάθος να το ξεχνάμε αυτό. Είναι ευλογία να διαθέτεις όλα αυτά τα προνόμια, αλλά είναι κατάρα να μην μπορείς να τα διαχειριστής σωστά.
   Είναι γεγονός ότι οι μεγάλοι " ηγέτες", στοχαστές και ονειροπόλοι τελικά χάνονται στην πατρίδα μας και μένουν απλές ιστορικές αναφορές  χωρίς το έργο ή το όραμα τους να γίνεται αντιληπτό από την κοινωνία. Η θέσπιση κανόνων, θεσμών, τρόπων αντίδρασης, δημιουργίας υποδομών οικονομικού και κοινωνικού πλούτου που αγωνίζονται να θέσουν οι άνθρωποι αυτοί, σχεδόν πάντα προσκρούουν στις μικροπολιτικές, κομματικές αγκυλώσεις και στην ουσιαστική αδυναμία του απλού πολίτη να απεγκλωβιστεί από τα στενά δεσμά του σάπιου συστήματος. 
   Η παρουσία και το έργο όσο και η υστεροφημία του Ιπποκράτη Ζαίμη ας πούμε, είναι μια περίτρανη απόδειξη αυτών. Η εμφάνιση αυτού του οραματιστή οδηγού και ηγέτη, με το πλούσιο έργο για την τοπική κοινωνία, την τεράστια προσπάθεια ανάδειξης και στήριξης της αγροτικής οικογένειας και παραγωγής, εκμεταλλεύτηκε όσο άντεξε η φυσική παρουσία του, αλλά μετά χάθηκε. Χάθηκε το νόημα και η ουσία των προσπαθειών και το όραμα του, με εσκεμμένη και καθοδηγούμενη προσπάθεια από τα κέντρα που ενοχλούνταν από τις αλλαγές αυτές. Πόσο τραγικό είναι να ΜΗΝ έχει επαφή ο κόσμος με το συμφέρον του ; Πόσο δύσκολο είναι να πείσεις τους ανθρώπους ότι αξίζουν πολλά περισσότερα από αυτά που έχουν ; Πόσο μεγάλη είναι η αδυναμία παρακολούθησης των αλλαγών, των νέων δεδομένων, των νέων εποχών ; Τι είναι τελικά αυτό που κρατά αυτούς τους ανθρώπους τόσο πίσω, τόσο πιστά προσκολλημένους στο σάπιο κομματικό σύστημα που θέλει ντε φάκτο αφέντες τους λίγους και ντε φάκτο δούλους και υπηρέτες τους πολλούς ; 
   Η Καρλοβασίτικη άνθηση της παιδείας,είναι η απόδειξη του ανώτερου επιπέδου. Φαίνεται η δυναμική του νησιού μας του τόπου μας, η ύπαρξη και η έλλειψη ηγετών που μπορούσαν και δημιούργησαν αλλά που όμως απέτυχαν να μεταπείσουν και μεταλλάξουν τους γύρω τους. Ένας τόπος που απλόχερα χαρίζει με μόνο αντίκρυσμα τον σεβασμό και την αγάπη. Η γη , το κλίμα, η γεωγραφική θέση είναι μεγάλα ατού και προσμετρώντας την ιστορία, τις καταβολές, όσα βρήκαμε και όσα θα βρούμε ακόμα, έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα απέναντι σε όποιους θέλουν να μας υπερκεράσουν και να μας αφανίσουν. Πως επιτρέπουμε να είμαστε στον πάτο, όταν έχουμε υποχρέωση να είμαστε στην κορυφή ; Πως ξεχάσαμε ότι η πόλη μας μπορούσε από μόνη της να χτίσει σχολεία ας πούμε, χωρίς ουσιαστική βοήθεια από το κράτος των Αθηνών, με μόνη συμπαράσταση των ντόπιων πλούσιων και κατοίκων και μάλιστα όχι όλης της πόλης αλλά μιας περιοχής της ; Πως μπορούσαμε τότε να δημιουργήσουμε ενώ σήμερα αδυνατούμε ακόμα και να προτείνουμε  ;;;; Γιατί τότε αυτοί που κέρδιζαν από τον τόπο, επέστρεφαν μέρος των κερδών μέσω έργων ή αγαθοεργιών ενώ σήμερα όσα κερδίζονται από τον τόπο ταξιδεύουν σε άλλες πολιτείες ;;; .... 
Γιατί χάσαμε τόσα από τα παλιά μας και με ποιο όφελος τελικά ;;;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις ή υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.